تحلیل تحول زبان بیان معماری در پاویون‌های ایرانِ نمایشگاه‌های جهانی اکسپو

اکبری، ن. (۱۳۹۴). اکسپو، جهان در پوست معماری. انتشارات کتابکده کسری.

الکساندر، ک. (۱۳۸۱). معماری و راز جاودانگی (ترجمه م. قیومی بیدهندی). انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.

بانی‌مسعود، ا. (۱۴۰۰). ایران و نمایشگاه‌های جهانی: از غرفه ۱۸۶۷ پاریس تا پاویون ۲۰۲۰ دبی. انتشارات کتابکده کسری.

درستی، پ.، و مرتهب، ر. (۱۴۰۳). واکاوی همسویی پاویون‌های ایران در چهار دهه اخیر برگزاری نمایشگاه‌های جهانی با رویکرد زیست‌محیطی. نشریه معماری سبز، (۳۸).

روزرخ، ن. (۱۳۸۸). مبانی طراحی فضاهای نمایشگاهی. معماری و فرهنگ، (۳۷)، 20-26.

سلطانی‌آذر، ش.، و اخلاصی، ا. (۱۳۹۷). متغیرها و ملاحظات مؤثر در طراحی پاویون در اکسپو ۲۰۲۰ دبی. کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام.

صدری‌کیا، س.، بمانیان، م. ر.، و پورمند، ح. ع. (۱۳۹۸). مطالعه تطبیقی کارکردهای تمثیل با رویکرد بیان معنا در معماری ایرانی. معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، ۱۲(۲۹)، ۸۱-۹۸. https://doi.org/10.22034/AAUD.2019.94814.1273

شجاعی، س. م.، و متین، م. (۱۳۹۸). تبیین نشانه‌شناختی رمزگان در روش‌های بازنمایی معماری. معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، ۱۲(۲۹)، 45-63. https://doi.org/10.22034/AAUD.2020.102364

ماهوش، م. (۱۳۸۵). بیان معماری؛ بروز حقیقت معماری در اثر. هنرهای زیبا، (۲۸)، 45-54.

مثنوی، م. (۱۳۸۴). از کریستال‌پالاس تا گنبد هزاره: طراحی فضاهای نمایشگاهی چالش معماری تکنیک‌محور و معماری طبیعت‌محور. معماری و ساختمان، (۵)، 4-10.

میرظفرجویان، ح. (۱۳۹5). اکسپو (نمایشگاه جهانی). شرکت چاپ و نشر بازرگانی.

Asar, H., & Dursun, P. (2020). Layering in architectural representation: A framework for reading and producing architectural meaning. ITU Journal of the Faculty of Architecture, 17(2), 255–274. https://doi.org/10.5505/itujfa.2020.27879

Ahmad Kamil, M. (2026). Fuzzy Delphi method for content validation in applied linguistics instrument design: A multi-stakeholder case study, Research Methods in Applied Linguistics, Volume 5, Issue 2. https://doi.org/10.1016/j.rmal.2026.100321

Boo, S., & Lu, X. (2015). Tourists’ World Expo experiences. Event Management, 19, 1–15. https://doi.org/10.3727/152599515X14229071763060

Cull, N. J. (2008). Public diplomacy: Taxonomies and histories. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 31–54. https://doi.org/10.1177/0002716207311952

Eco, U. (1965/1980). Towards a semiotic enquiry into the television message. In J. Corner & J. Hawthorn (Eds.), Communication studies: An introductory reader. Edward Arnold.

Garriga-Gimeno, Q. (2025). Architecture as experience: Reimagining heritage interpretation through situated perception. The case of the Barcelona Pavilion. DISEGNARECON, 18(35). https://doi.org/10.20365/disegnarecon.35.2025.5

Gharipour, M. (2013). Persian gardens and pavilions: Reflections in history, poetry and the arts. I.B. Tauris.

Gürdağ, B., & Koca, D. (2026). Rethinking the relationship between architectural representation and spatial experience through the 12th International Architecture Exhibition. ICONARP International Journal of Architecture and Planning, 14(1), 348–370. https://doi.org/10.15320/ICONARP.2026.364

Holquist, M. (1997). Bakhtin and beautiful science. In Dialogue and critical discourse: Language, culture, critical theory. Oxford University Press.

Işık, P. (2025). The meanings attributed to representation in architecture. Journal of Technology in Architecture, Design and Planning, 3(1), 51–69. https://doi.org/10.26650/JTADP.25.003

Jencks, C. (1991). The language of post-modern architecture (6th rev. ed.). Rizzoli.

Jung, H., & Park, S. (2023). Pavilion as an architecture of new placeness: A case of Serpentine Pavilion project. Journal of Asian Architecture and Building Engineering, 22(1), 84–95. https://doi.org/10.1080/13467581.2021.2024197

Karadağ, B., & Paker Kahvecioğlu, N. (2026). Exploring the space of representation in architectural practice: Media in the work of Diller Scofidio + Renfro. International Journal of Architectural Research: Archnet-IJAR. Advance online publication. https://doi.org/10.1108/ARCH-09-2025-0419

Kim, Y.-T., & Oh, S.-K. (2019). A study of the theme development of the World Expo: Focused on 2030 World Expo Busan. Journal of MICE & Tourism Research, 19(4), 27–42. https://doi.org/10.35176/JMTR.19.4.2

Koo, T. K., & Li, M. Y. (2016). A guideline of selecting and reporting intraclass correlation coefficients for reliability research. Journal of Chiropractic Medicine, 15(2), 155–163. https://doi.org/10.1016/j.jcm.2016.02.012

Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563–575.

Norberg-Schulz, C. (1975). Meaning in Western architecture. Studio Vista.

Polit, D. F., & Beck, C. T. (2006). The content validity index: Are you sure you know what’s being reported? Critique and recommendations. Research in Nursing & Health, 29(5), 489–497.

Roche, M. (2000). Mega-events and modernity: Olympics and expos in the growth of global culture. Routledge.

Schrenk, L. D. (1999). From historic village to modern pavilion: The evolution of foreign architectural representation at international expositions in the 1930s. National Identities, 1(3), 287–311. https://doi.org/10.1080/14608944.1999.9728116

Setork, M., & Habib, F. (2020). Design of Iranian pavilion in Expo (2020) Dubai based on connecting minds, creating the future.

Terzoglou, N.-I. (2018). Architecture as meaningful language: Space, place and narrativity. Linguistics and Literature Studies, 6(3). https://doi.org/10.13189/LLS.2018.060303

Tuncbilek, G. (2020). Experimentation in architecture: Pavilion design. Athens Journal of Architecture, 6, 397–414. https://doi.org/10.30958/aja.6-4-5

Unwin, S. (2015). Analysing architecture (4th ed.). Routledge.